Halló!! Ég er að fara til austuríkis!! eftir þúst minna enn
einn sólarhring núna
ZZOMG!! að fara í alpana á bretti í eina
viku! það er ekki ónýtt. En ég verð að hafa þetta blogg stutt því
ég verð að drífa mig í að klára að pakka öllu og svona
en
allaveganna þá á ég eftir að sakna ykkar rosalega mikið :* og ef
þið verðið stillt meðan ég er í burtu þá fáið þið kannski eitthvað
gotterí þegar ég kem heim 



en ég ætla að segja eina sögu hérna og ljóð um hana svona til
öryggis ef guðrún fær ekki póstinn minn! endilega lesið hana!!
gríðarlega skemmtileg!!
Sagan um litlu grísastelpuna
,,Krakkar farið í
bað!” kallaði mamma. Þetta var fallegan sumardag, frábær
dagur fyrir drullubað. Það heyrðust fagnaðaróp í grísunum og
þau stukku af stað í átta að
drullupollinum.
Börnin busluðu og skemmtu sér á meðan foreldrarnir sátu á bakkanum
með martíní í annari hendi og rauðu seríuna í hinni. Þau litu á
börnin sín og sáu hvað þau skemmtu sér vel og hlógu af
hamingju.
Skyndilega heyrðist öskur ,,OINK OINK” heyrðist í einum grísnum.
Ein grísastelpan sökk lengra og lengra í drullupollinn þar til hún
hvarf. Allir fylltust skelfingu og leituðu allstaðar í
drullupollinum að litlu grísastelpunni en hún var
horfin.
Lita grísastelpan rankaði við sér á dimmum stað, hún sá ekki neitt.
Hún fann fyrir röku, mjúku molddargólfi og heyrði ekkert nema
dropana drýpa af veggjunum.
Allt í einu heyrði hún lágt mjálm. Hvað var þetta? Litla
grísastelpan stóð upp og leit í kringum sig en sá ekkert. Mjálmið
varð hærra með hverju andartaki. Hún ákvað að fylgja hljóðinu en
fór varlega því hún vissi ekki hvað leyndist í myrkrinu. Hún gekk
áfram þangað til hún rakst á búr,,hjjjálp” heyrðist úr búrinu.
,,Hann ætlar að sjúga úr mér heilann.” Litla grísastelpan opnaði
búrið og kötturinn stökk út. ,,Forðaðu þér!” sagði hún og skaust
burt en það var of seint. Risastór rauðhærð, blind moldvarpa greip
í litlu grísastelpuna og dró hana inná risastóra tilraunastofu.
Litla grísastelpan leit í kringum sig skelfingu lostin. Meðfram
einum veggnum lá löng röð af krukkum, með heilum ofaní! Litla
grísastelpan æpti þegar moldvarpan byrjaði að festa hana við
skurðarbekk. Hún barðist um en það var engin leið til að komast
undan. Þegar vonda moldvarpan var búinn að festa litlu
grísastelpuna sagði hann hátt: ,, Loksins tekst mér ætlunar verk
mitt, þetta er hundraðasti heilinn og þegar ég hef ná honum get ég
fullkomnað herinn minn og sent hann til að tortíma öllum svínum á
plánetunni!” Hann dró rör úr vasa sínum og stakk upp í trínið á
litlu grísastelpunni. Hún OINKaði af sársauka. Moldvarpan setti
rörið uppí sig en í þann mund sem hann ætlaði að sjúga heyrðist hátt mjaaaá! Og
ógrynni af brennheitum, grænum vökva helltist yfir moldvörpuna. Hún
æpti og veltist um af sársauka. Litla grísastelpan leit við og sá
köttin, sem hún hafði bjargað áður, koma fljúgandi í áttina til
hennar. Hann tók rörið úr trýninu hennar og losaði hana. ,,komdu,
við verðum að flýta okkur” sagði kötturinn og hljóp inni göng sem
láu frá tilraunastofunni. Þau heyrðu þung fótatök æða á eftir sér.
,,Ööuuuh, hún er að koma!” sagði litla gríssastelpan. ,, Fylgdu mér
ég veit um leið” sagði kötturinn. Þau hlupu og hlupu þar til þau
sáu loksins ljósið. Þau skutust út um lítið gat og byrjuðu strax að
grafa fyrir það og þjappa vel að. Stuttu seinna heyrðu þau
smávægilegt krafs. Síðan reyðilegt öskur. Og að lokum þungt fótatak
sem lá lengra ofan í holuna.
Fjúff! Þau voru sloppin. ,,Þarna munaði mjóu, takk fyrir að bjarga
lífi mínu” sagði hún og kyssti hann á kinnina. Kötturinn roðnaði og
sagði ,,jahh, hvað gerir maður ekki fyrir svona sæta stelpu eins og
þig.”
Svo lifðu þau hamingjusöm að eilífu!
höf: Elva, Bryndís Ýrr, Sandra Björk (og
Ægir smá)
Ljóðið um litlu grísasteluna
Litli grísinn
sökk
Og mamman varð
klökk
Moldvarpan var
frökk
Og vantaði heila
kötts
Moldvarpan
ætlaði að
sjúga
Heila grís sem náði
að smjúga
En þá kom kötturinn
fljúga
-ndi og nú saman þau
kúra
höf: sandra björk (og
ég bætti við smá því það vantaði köttinn í ljóðið)